Ełcka Kolej Wąskotorowa to jedna z nielicznych kolei tego typu w Polsce, działająca do dziś. Jej głównym celem było przewożenie mieszkańców okolicznych wsi do Ełku, a także transport towarów. Działalność kolei przetrwała II wojnę światową i zmiany przynależności państwowej, aż do lat 90. XX wieku, kiedy zredukowano jej działalność do kursów turystycznych.

      Kolej została zbudowana w latach 1910–1918 na zlecenie starosty ełckiego Carla Suermondta przez Lycker Kleinbahn Aktiengesellschaft. Odcinek do Turowa (37,98 km) został otwarty w 1913 roku, a po zakończeniu I wojny światowej przewozy wznowiono w 1918 roku. Podczas II wojny światowej kolej ucierpiała, ale zachowały się wszystkie parowozy. Po wojnie została włączona do PKP jako Ełcka Kolej Dojazdowa, a w 1951 roku tory przekuto na szerokość 750 mm. Do lat 60. kursowały lokomotywy parowe, a od 1968 roku zastąpiły je lokomotywy spalinowe. W latach 90. XX wieku powróciły parowozy, obsługując pociągi turystyczne.

       Kolej została wpisana na listę zabytków w 1991 roku, a po upadku finansowym PKP w 2002 roku przeszła pod zarząd Miasta Ełk. Od 2014 roku koleją zarządza Muzeum Historyczne w Ełku. Na stacji Ełk Wąskotorowy, położonej blisko głównej stacji, mieści się muzeum, które prezentuje historię kolei oraz wystawę poświęconą historii miasta i Mazur.